در بیشتر عکس هایی که از سلمان رشدی در سایت ها و مطبوعات مشاهده می شود ، او لبخند بر چهره دارد ... این مساله یعنی خندان بودن یک فرد در تصویر شاید در نگاه اول عادی به نظر بیاید و طبیعی جلوه کند ... اما در مورد این آقا قضیه تا حدود زیاذی فرق می کند و از نقطه نظر روان شناختی ، لبخند ایشان در تمام عکس هایش بیانگر نوعی تظاهر است به شادی و آسودگی خیال ... اینجاست که آدمی به یاد مضمون آن جمله معروف می افتد که می گوید گفتی ، باور کردم .... تکرار کردی ، شک کردم .... سوگند خوردی ، پس فهمیدم که دروغ می گویی !... بله این آقا ... آن قدر در عکس هایش به لبخند سوگند خورده است که آدم عاقل در پس خنده های او ، بی اختیار به یاد واژه گانی همچون دروغ و تظاهر می افتد ...
*
*|| او می خندد || *
او می خندد
تا در ورای
این لبخند کریه و گریه ناک
وین نقاب دروغین
پنهان دارد
هراس درون آشفته را
از لحظه های هزار مرگ
از لحظه های دیر پا
از پایان ماجرا ...
*
* به مناسبت بیست و پنجم بهمن ماه ، سالروز صدور حکم حضرت امام خمینی ( رضوان الله تعالی علیه ) مبنی بر ارتداد سلمان رشدی و واجب القتل بودن وی ، بواسطه نوشتن و انتشار کتاب ( آیه های شیطانی) ...
